Maserati 1956

A6G 54 (R6 cyl, 1985 cm³, 150 cv)


A6G 2000 by Allemano


A6G 2000 Zagato Coupe

 

250F (R6 cyl, 2494 cm³)
150S (R4 cyl, 1484 cm³)
200S (R4 cyl, 1994 cm³)
250S (R6 cyl, 2494 cm³) - end of prod. (1954-56 - 5 ex.)
300S (R6 cyl, 2993 cm³)
350S (R6 cyl, 3485 cm³) - new model
450S (V8 cyl, 4478 cm³) - new model

Trzecie miejsce (Taruffi) w Targa Florio (I).
Zwycięstwo (Moss / Behra / Taruffi / Schell) w 1000km Nürburgring (D).
Pierwsze (Moss / Menditeguy) i trzecie (Behra/ Gonzales) w 1000km Buenos Aires (RA).
Trzecie miejsce (Behra) w GP Francji.
Zwycięstwo (Moss) w GP Włoch.
Drugie miejsce (Taruffi) w GP Pescara (I).
Trzecie miejsce (Moss/Perdisa) w GP Belgii.
Trzecie miejsce (Behra) w GP Anglii.
Drugie (Moss) i trzecie (Behra) miejsce w GP Niemiec.
Pierwsze (Moss) i trzecie (Behra) miejsce w GP Monaco.
Drugie (Behra) i trzecie (Hawthorn) miejsce w GP Argentyny.


A streamlined 250F at GP Rheims.

NA POŁUDNIOWEJ PÓŁKULI

Podczas gdy w Europie panują silne mrozy i drogi pokryte są grubą warstwą śniegu, na południowej pókuli jest lato. Nic więc dziwnego, że rok rocznie, pierwsze eliminacje do wyścigowych Mistrzostw Świata, odbywają się w styczniu, w Argentynie.
Rok 1956 przyniósł już trzy: Pierwszą był wyścig o Grand Prix Argentyny dla wozów formuły 1 (2500 cm sześc. bez sprężarki lub 750 cm sześc. ze sprężarką).
Do momentu wycofania się Mossa w 83 okrążeniu, toczył on na Maserati zaciętą walkę z Fangio, jadącym na Ferrari. Po wycofaniu się Mossa, Fangio ukończył wyścig niezagrożony. Ponieważ jednak miał defekt na początku wyścigu i w 20 okrążeniu zmuszony był wziąć wóz zawodnika Musso, dlatego z tej eliminacji liczy mu się do mistrzostw tylko połowa punktów.
Wynik ten jest jeszcze niezatwierdzony, bowiem złożono oficjalny protest, zarzucający zawodnikowi Fangio obcą pomoc z jakiej korzystał po „wyskoczeniu” z trasy, bo i to mu się przydarzyło.
Na drugiej i trzeciej pozycji sklasyfikowali się Behra oraz Hawthorn.
Tak więc w punktacji do mistrzostw świata prowadzi Behra - 6 pkt. natomiast Fangio (?), Musso i Hawthom mają po 4.
Wytwórnia Ferrari wysłała do Argenyny całą gamę wozów wyścigowych. Obok dobrze znanych 4 cylindrowych modeli Super Squalo (zbiorniki paliwa z boku obok siedzenia kierowcy) przygotowana była nowa wersja tego typu, różniąca się umieszczeniem zbiornika z tyłu wozu.
Najciekawsze jest jednak połączenie podwozia Ferrari Squalo z widlastym 8 cylindrowym silnikiem Lancia. Wreszcie ostatnim typem jest zmodyfikowana Lancia. Zmiany polegają na zastosowaniu tylnego zawieszenia Ferrari, zmniejszeniu bocznych zbiorników, a dodaniu jednego z tyłu wozu.
Druga eliminacja to rewanż wozów Maserati, dla której 1000 kilometrowy wyścig wozów sportowych wygrała para Moss - Mendetigury, kończąc wyścig o dwa okrążenia przed Ferrari, prowadzonym przez Gondebieu'a i Hill'a. Na trzeciej pozycji uplasowali się Maserati Behry i Gonzalesa. Obydwaj ci zawodnicy startowali po raz pierwszy po długiej przerwie spowodowanej wypadkami.
Ostatni wyścig, z serii rozgrywanych w Argentynie, Mendoza Grand Prix, został wygrany przez Fangio na wozie zespołu Ferrari z przeciętną 136,33 km/godz. Drugim był Stirling Moss na Maserati z różnicą 38,6 sek. Moss na początku wyścigu zakręcił się w kółko lecz szybko odzyskał utraconą pozycję, nawiązując walke z Fangio.
Trzecie i czwarte miejsce uzyskane zostało również na Maserati przez Behrę i Mendetiguy'a, a piątym był Collins na Ferrari.
M.W.

Motor 1956


300S


2½-litre Maserati engined Talbot at Le Mans. In the background Louis Rosier and Jean Behra.