GAZ (ГАЗ) 1968

21 / 22 Wołga
13 Czajka
24 Wołga - premiera
UAZ 69

USSR


Wołga GAZ 21 w towarzystwie Moskwicza i Zaporożca. W Europie Zachodniej są one prezentowane jako spójna oferta.
 

21/22 Wołga

(R4-cyl OHV, 2432 cm³, 75 KM)
  21 S Sedan
  22 Kombi
23 (V8-cyl OHV, 5526 cm³) (sedan)


Volga GAZ 21

Volga GAZ 22

Volga GAZ 22

Volga Scaldia
 

13 Czajka

(V8-cyl OHV, 5,526 cm³, 195 KM)

 

24 Wołga

(R4-cyl OHV, 2432 cm³, 98 KM)

Samochody radzieckie znane sa z tego, że potrafią oprzeć się wszelkim trudom eksploatacji, że dobrze jeżdżą tam, gdzie inne jeździć przestają. Nawet konserwatywni Anglicy sprowadzają na Wyspę dwa podstawowe modele - Wołgę i Moskwicza - i bardzo sobie je chwalą. Mocna konstrukcja, duże koła, duży prześwit to cechy, które pozwalają samochodom z zakładów w Gorkim i w Moskwie pokonywać bezdroża bez obawy, te samochód trzeba będzie natychmiast odholować do stacji napraw. Nowa Wołga, nosząca oznaczenie GAZ-24 nawiązuje do tej tradycji konstrukcyjnej. Ostatnio ujawniono szereg szczegółów tego nowego samochodu radzieckiego.
Czym zasadniczo różni sie GAZ-24 od poprzedniego modelu GAZ-21? Przede wszystkim nadwoziem. Jest ono całkowicie nowe, choć można przypuszczać, że oparte zostało na tej samej lub mało tylko zmodyfikowanej płycie podłogowej. Bliższych szczegółów co do tego na razie brak. Ale ostatecznie konstruktorzy z Gorkij nie byli w tym wzgledzie jedyni. Przecież Fiat 125 oparty jest też na starej płycie podłogowej modelu Fiat 1500 i nikt przeciwko temu nie protestuje. Nowe nadwozie Wołgi jest już na wskroś nowoczesne, choć oczywiście przy jego rysowaniu musiano się liczyć z koniecznościa zapewnienia odpowiednio dużego prześwitu. Dolna krawędź okien została obniżona, obniżona została również, i to aż o 130 mm, całkowita wysokość samochodu. Nadwozie jest też o 75 mm krótsze. Przednia i tylna szyba typu panoramicznego. Szyby boczne w drzwiach giete! Pozwala to na znaczne zwiększenie szerokości nadwozia w partiach podokiennych. Wprowadzenie giętych szyb dało zysk 90 mm! Wołga stała się przez to pojazdem pozwalajacym przewozić 6 osób, po trzy na każdym siedzeniu. Siedzenie przednie to właściwie dwa siedzenia indywidualne, pomiedzy oparcia których zamontowano pochylany do przodu centralny podłokietnik. Gdy sie go cofnie oparcie jest jednolite. Niestety, nie wydaje się aby środkowe miejsce było zbyt wygodne, a to z racji zastosowania w nowej Wołdze dźwigni zmiany biegów typu podłogowego.
Stylizacja nadwozia jest dość spokojna. Uwagę zwraca fakt zastosowania pojedynczych reflektorów w demonstrowanej na zdjeciach wersji, choć oczywiście do pomyślenia jest skrócenie środkowej partii wlotu powietrza i umieszczenie dwóch dodatkowych elementów świetlnych. Boki nadwozia maja dwa dość delikatne przetłoczenia. co rozładowuje duże płaszczyzny.
Zmieniono całkowicie wystrój wewnętrzny. Inna jest tablica przyrządów - zniknął charakterystyczny półkolisty szybkościomierz, inne siedzenia, obicia, mechanizm otwierania drzwi i okien. Zakryte otwory na słupkach drzwiowych wydają się wskazywać na fakt seryjnego mocowania uchwytów do pasów bezpieczeństwa. Szkoda, że na tablicy przyrzadów jest tak dużo wystających ostrych pokrętek, groźnych w przypadku zderzenia.
Jak można się było spodziewać szczególną uwagę zwrócono na układ ogrzewania wnętrza. Ciepłe powietrze doprowadzane jest w dolne partie nadwozia w taki sposób, że zapewnia usuwanie zamglenia z szyb bocznych. Nadmuch powietrza na szybe tylna uzyskiwany jest za pomocą specjalnego wentylatora z napędem elektrycznym.
Silnik pojazdu pozostał, przynajmniej na razie, ten sam, aczkolwiek moc tej jednostki podwyższono do 98 KM drogą zwiększenia stopnia sprężania. W biuletynach towarzyszących opublikowanym zdjęciom mówi się jednak wyraźnie o tym, że w niedalekiej przyszłości "Wołga otrzyma nowy silnik o jeszcze wyższej mocy". Bedzie to najprawdopodobniej silnik o układzie V6, być może nawet z wałkami rozrządczymi w głowicach. Z silnikiem połączona jest czterobiegowa skrzynia przekładniowa całkowicie nowej konstrukcji. Sądzić można, że wszystkie jej biegi mają synchronizację.
W hamulcach zanotować wypada użycie, po raz pierwszy w osobowym samochodzie radzieckim, dwuobwodowego układu uruchamiania. Szkoda tylko, że wybrano system, w którym jeden obwód uruchamia hamulce kół przednich, drugi zaś tylnych. Podkreślić warto użycie podciśnieniowego mechanizmu wspomagajgcego, połączonego z obwodem hydraulicznym kół przednich. Mówi się wyraźnie, że w niedalekiej przyszłości przednie hamulce bębnowe zastapione zostaną tarczowymi hamulcami produkcji radzieckiej.
Zawieszenia pozostały w zasadzie bez zmian. A więc z przodu układ dwóch poprzecznych wahaczy nierównej długości przy każdym kole, spreżyny śrubowe, z tylu zaś oś sztywna na dwóch podłużnie umieszczonych resorach półeliptycznych. Zwrócono jednak uwagę na zredukowanie do minimum czynności obsługowych. Tak na przykład smarowanie złączy kulistych drążków kierowniczych, wymagane dotychczas co 3000 km, trzeba obecnie przeprowadzać w odstępach 50000 km! Podobnie zmniejszono częstotiwość regulacji geometrii przedniego zawieszenia.
Jak każdy szanujący swe dobre linie wytwórca, tak i zakłady w Gorkim nie przewidują eksportu nowego samochodu przez pewien czas po jego uruchomieniu. Powód jest prosty. Wszelkie kłopoty tzw. "okresu ząbkowania" dużo łatwiej jest usuwać z użytkowników krajowych. Szacować więc można że pierwsze transporty eksportowych samochodów Wołga GAZ-24 opuszczą Gorklj pod koniec roku 1969.

(Motor '68)
 

UAZ (УАЗ) 69

69 / 69 A (R4-cyl SV, 2120 cm³, 55 KM)
69 M / 69 AM (R4-cyl, SV, 2430 cm³, 65 KM)
  69 2-door
  69 A 4-door