Ferrari 1959

250 GT Cabriolet Pinin Farina - end (1957-59 - 40 ex.)
250 GT Coupé Pinin Farina
250 GT Cabriolet Pinin Farina s.II - Paris
250 GT California Spyder
250 GT Berlinetta Competizione Speciale Bertone - new model (2 ex.)
410 Superamerica s.III - end of prod. (1958-59 - 12 ex.)
400 Superamerica - new model


Turin Motor Show

  Równo 10 milionów samochodów osobowych rocznie produkują wytwórnie na całym świecie. Im bardziej jednak wzrasta krzywa produkcji światowej, maleje ilość producentów. Czy niewielkie zakłady mogą dziś wytrzymać konkurencję fabrycznych kolosów, gdzie ilość samochodów schodzących dziennie z taśmy produkcyjnej, przewyższa parokrotnie produkcję roczną tych niewielkich - można by rzec , tuzinkowych - wytwórni?
  Przykład p. Enzo Ferrari właściciela małej wytwórni samochodów sportowych i wyścigowych da nam odpowiedź na to pytanie. Enzo Ferrari zaprosił niedawno przedstawicieli prasy do swych zakładów aby zademonstrować im nowe modele samochodów: 250 Spider California i Dino 196. Pierwszy z wymienionych modeli to samochód Wielkiej Turystyki przeznaczony głównie na eksport do USA, drugi zaś wóz sportowo-wyścigowy z dwulitrowym silnikiem mogącym znaleźć również zastosowanie w samochodach turystycznych.
  Z okazji tej konferencji prasowej p. Ferrari zapoznał dziennikarzy ze swymi zamierzeniami produkcyjnymi na 1959 r., a przy okazji nie omieszkał wyrazić - podczas goracej dyskusji - swej krytycznej opinii na temat aktualnej sytuacji w sporcie samochodowym. Wróćmy jednak do pytania postawionego we wstępie artykułu.
  Otóż należy stwierdzić, że od początku istnienia rozwój zakładów Ferrari obecnie osiągnął swój szczytowy punkt. Aby nie być gołosłownym poprę to twierdzenie paroma przykładami. A więc kierowca ekipy fabrycznej - Mistrz Świata Mike Hawthorn zdobył ten zaszczytny tytuł na samochodzie z zakładów Ferrari - zaś sam Enzo Ferrari otrzymał Mistrzostwo Świata przyznawane konstruktorom samochodów sportowych. Nowe modele wozów Wielkiej Turystyki produkowane w modeńskiej wytwórni uznawane są przez wielu znawców za produkt najwyższej jakości. Produkuje się je ostatnio zresztą w podwójnej ilości.
  W ubiegłym miesiącu p. Ferrari odnowił i znacznie unowocześnił swoje zakłady w Maranello pod Modeną, zaś główny kierunek produkcji skierowany został na montaż modelu Wielkiej Turystyki 250 Coupe, do którego nadwozie wytwarzają światowej sławy zakłady Pinin Farina. Obecnie mury zakładów opuszcza miesięcznie 20 sztuk tych samochodów. Niezależnie od tego Ferrari pozostaje wierny tradycji polegającej na opracowaniu coraz to nowych konstrukcji. Obok kilku typów modeli Wielkiej Turystyki jak 250 GT, 3 litrowego V-12 i superekskluzywnego modelu 410 z 12to-cylindrowym 5-litrowym silnikiem, Ferrari pracuje przy sportowym wozie Dino 196 z 6-cio cylindrowym silnikiem o pojemności 2-ch litrów. Wóz ten przeznaczony jest przede wszystkim dla amerykańskich miłośników sportu samochodowego, tak jak model Dino 206 produkowany jest wyłącznie dla kierowców startujących w barwach ekipy fabrycznej. Do identycznych celów przeznaczony jest także 3 litrowy model Testarossa oraz samochody wyścigowe formuły I i II. Oba nowe modele wyraźnie wskazują na północno-amerykańskie orientacje produkcyjne zakładów Ferrari.
 
SPIDER CALIFORNIA
  Ten nowy dwuosobowy kabriolet w założeniach konstrukcyjnych i linii nadwozia tak bardzo przypadł do gustu nabywcom, że wytwórnia ma już szereg poważnych ilościowo zamówień. California produkowana jest w dwóch odmianach: z nadwoziem z blachy stalowej i „normalnym” silnikiem o mocy 240 KM oraz z nadwoziem duraluminiowym i silnikiem podrasowanym o mocy 270 KM.
  Dawny model 410 Superamerica w unowocześnionej wersji, wyposażony jest w silnik, w którym moc podniesiono do 400 KM. Samochód ten otrzymał poza tym nowe nadwozie projektowane przez zakłady Pinin Farina. W tej właśnie wersji 410 Superamerica zadebiutował na zeszłorocznym jesiennym salonie samochodowym. Wóz ten produkowany jest w ilości jednej sztuki miesięcznie, a jego nabywcami są głównie amerykańscy milionerzy...
 
DINO 196
  Podczas gdy różne modele wozów sportowych i wyścigowych będzie budował Ferrari na użytek kierowców prywatnych, najszybsze samochody pozostaną w wytwórni z przeznaczeniem dla kieowców stanowiących ekipę fabryczną. Planuje się poza tym budowę 2-litrowego wozu sportowego Dino 196 dla kierowców amerykańskich. Samochody o tym właśnie litrażu, cieszą się dużym powodzeniem w USA. Ten interesujący samochód wyposażany będzie w 6-cylindrowy silnik o układzie widlastym. W lecie ukończona zastanie budowa nowego modelu samochodu sportowego pod nazwą Dino 206. Będzie to samochód sportowy startujący przynajmniej w tym sezonie w barwach fabycznych kategorii wozów 2-litrowych. Jeśli uda się osiągnąć zamierzoną moc silnika Dino 206, to da on 220 KM. Trzeba wiedzieć, że model Dino 196 przy stosunku sprężania 9,8:1 i 6800 obr/min. daje moc 160 KM. W końcowym jednak efekcie silnik ten przy 7200 obr/min. osiągnie 200 KM mocy. Dokładna pojemność silnika wynosi 1983,7 cm³. Ciężar samochodu 660 kG, rozstaw osi 2250 mm. W przeciwieństwie do Dino 206 - model Dino 196 posiada dużo pokrewieństwa z 12cylindrowym 3 litrowym silnikiem typu Wielkiej Turystyki. Nie jest wykluczone, że właśnie w późniejszym okresie p. Ferrari silniki te zastosuje w produkcji 2-litrowych samochodów klasy Wielkiej Turystyki.
 
HAMULCE TARCZOWE
  Podczas gdy - tak w 3 litrowym fabrycznym modelu sportowym jak i obu typach samochodów wyścigowych - wprowadzone unowocześnienia ograniczą się właściwie do drobiazgów, całkowitej nowelizacji ulegną hamulce we wszystkich wozach sportowych i wyścigowych na których startować będą w tym sezonie kierowcy farbyczni. Wozy te otrzymają na wszystkie koła hamulce tarczowe Dunlop. Jednocześnie w nadchodzącym sezonie do zakładów sprowadzona zostanie poważna ilość ogumienia wyścigowego firmy Dunlop. Modele wozów Wielkiej Turystyki będą tak jak dotychczas wyposażone w hamulce szczękowe, a samochód 410 Superamerica, który waży 1350 kG otrzyma dodatkowe hamulce pomocnicze.
 
AMERYKANIE Z WIZYTĄ...
  Podczas rozmów z dziennikarzami, Ferrari opowiadał, że zakłady jego odwiedzili niedawno amerykańscy specjaliści w dziedzinie produkcji, by zapoznać się z ewentualną dalszą modernizacją produkcji zakładów. W rozmowie tej wyczuwało się, że jeśliby zakłady miały nadal utrzymać swą aktywność w sporcie wyścigowym, pewna modernizacja wytwórni byłaby nieodzowna. Istnieje poza tym koncepcja przejęcia przez Amerykanów całkowitej produkcji zakładów Ferrari, a wtedy właściciel wytwórni otrzymałby odpowiednio wysoki procent od dochodów fabryki.
  Jak zakończy się cała ta historia rozstrzygnie najbliższa przyszłość. Nie bez wpływu na ostateczną decyzję p. Enzo Ferrari będą tu ostatnie ciężkie przeżycia jakich doświadczył ten niemłody człowiek. Mocno wstrząsnęła nim śmierć syna, który po długiej chorobie zmarł w młodym wieku. Jak ciężko przeżył Ferrari to rozstanie świadczy choćby fakt, że nowe modele wozów sportowych i wyścigowych nazwał imieniem syna, Alfredino (Dino). Ciężkim ciosem dla p. Ferrari była takie tragiczna śmierć kierowców z jego ekipy fabrycznej, a potem odpieranie ataków prasy i nagonek nieprzychylnych mu ludzi.
STEFAN KUBIAK

Motor 1959

 

250 Cabriolet
Pinin Farina

250 GT (V12 cyl, 2953 cm³, 240 cv; wb: 2600 mm) - end of prod.
  Cabriolet Pinin Farina (#1181GT, 1193GT, 1211GT, 1439GT, 1475GT) the last car completed in 1960
250 GT s.II (V12 cyl, 2953 cm³, 240 cv; wb: 2600 mm) - new model
  Cabriolet Pinin Farina

#1181GT - New York show car.


250 GT Cabriolet Pinin Farina serie I


250 GT Cabriolet Pinin Farina serie II


250 GT Cabriolet Pinin Farina serie II

 

250 Coupé
Pinin Farina

250 GT (V12 cyl, 2953 cm³, 240 cv; 2600 mm)
  Coupé Pinin Farina (#1209GT ~ #1609GT)

'58 #1187GT 250 GT PF Coupe Speciale, a one-off 250 GT Coupe similar to the 410 SA body style, 5 window cabin, air outlets in fenders- Geneva Show car
'58 #1205GT - '59 Geneva Show car
#1469GT and 1471GT - '59 Frankfurt Motor Show cars

#1499GT '59 Ferrari 250 GT Coupe PF, first with disc brakes.

 

250 California Spyder

250 GT (V12 cyl, 2953 cm³, 220-240-280cv; wb: 2600 mm)
  Spyder Pinin Farina covered headlights (#1183GT, 1203GT, 1235GT, 1253GT, 1283GT, 1379GT, 1411GT, 1413GT, 1425GT, 1431GT, 1459GT, 1487GT, 1501GT, 1503GT, 1507GT, 1527GT, 1575GT, 1581GT)
  Spyder Pinin Farina alloy body (#1627GT)
  Spyder Pinin Farina open headlights (#1215GT, 1217GT, 1307GT, 1451GT, 1489GT, 1497GT, 1505GT, 1525GT)
250 GT Competizione (V12 cyl, 2953 cm³, 280cv; wb: 2600 mm)
  Spyder Pinin Farina alloy body (#1603GT, 1615GT)

From #1497GT - disc brakes

 

410 Superamerica

410 S.III (V12 cyl, 4963 cm³, 340 cv; wb: 2800 mm) - end of prod. in November
  Coupé Pinin Farina (#1265SA, 1285SA, 1305SA, 1311SA, 1323SA, 1355SA, 1387SA, 1423SA, 1449SA, 1477SA, 1495SA)


#1495SA (poss)

Coupé Pinin Farina (#1265SA) - Geneva Salon show car


410 Superamerica Pinin Farina (#1311SA)

 

400 Superamerica

400 (V12 cyl, 3967 cm³, 340 cv; wb: 2500 mm) - Turin
  Coupé Pinin Farina (#1517SA)


400 Superamerica (#1517SA) introduced at Turin show, built by Pinin Farina for Giovanni Agnelli.

 

250 GT Berlinetta Competizione - end
250 GTZ - end of prod. (1956-59 - 5 ex.)
250 GT Berlinetta Interim - new (1959-59 - 7 ex.)
250 GT Berlinetta SWB - Paris
250 TR/59 - new model (5 ex.)
250 TR 59/60 - new model (3 ex.)
196 S Dino - May

1st 12h Sebring 250TR/59 (#7 Phil Hill/ Olivier Gendebien)
2nd 12h Sebring 250TR/59 (#9 Jean Behra/ Cliff Allison)
2nd 1000km Nürburgring 250TR/59 (#4 Phil Hill/ Olivier Gendebien)
3rd 1000km Nürburgring 250TR/59 (#3 Jean Behra/ Tony Brooks)
2nd Tour de France 250GT LWB Berlinetta (#159 Willy Mairesse/ Georges Berger)
3rd Tour de France 250GT Interim (#161 Schild/ de Lageneste)
3rd 24h Le Mans 250GT LWB Berlinetta (#11 "Beurlys"/ "Elde")
3rd RAC Tourist Trophy, Goodwood 250TR/59 (#10 Giulio Cabianca/ Cliff Allison taken over by Hill/Brooks)
1st Coppa InterEuropa, Monza 250GT LWB Berlinetta (#77 Thiele)
2nd Coppa InterEuropa, Monza 250GT LWB Berlinetta (Abate)
3rd Coppa InterEuropa, Monza 250GT LWB Berlinetta (Toselli)


250 GT Berlinetta #1461GT (#18 Pilette/Arents) and 250 GT California #1451GT (#16 Grossman/Tavano) at Le Mans.

  12h Sebring (21.03.1959)
250 TR/59 #0766TR (#7 Hill/Gendebien/Daigh/Gurney) - 1st
250 TR/59 #0770TR (#8 Hill/Gendebien) - dnf
250 TR/59 #0768TR (#9 Behra/Allison) - 2nd
250 TR/58 #0666 (#10 Geitner/Carveth) - dnf/acc
250 TR/58 #0728TR (#11 Rodriguez/O'Shea) - dnf
250 TR/58 #0730TR (#12 Martin/Renventlow) - 6th
250 TR/58 #0720TR (#14 Johnston/Lunken/Andrey/Pabst) - 7th
250 GT #1035GT (#15 Mena/Fernandez) - 20th
250 GT #1127GT (#16 Reed/O'Dell/Arents) - 46th
500 TR #0600MDTR (#19 Casner/Hunt) - 13th
250 GT California #1085GT (#70 Ginther/Hively) - 9th
250 TR/58 #0724TR (#82 Fulp) - practice only


  Targa Florio (24.05.1959)
250 GT Berlinetta #0555GT (#120 La Pira/Syracusa) - 9th
250 GT Berlinetta #0597GT (#122 Todaro/Alterio) - dnf
500 TRC #0670MDTR (#132 Cammarota/Tramontana) - 8th
500 TRC #0680MDTR (#140 Starrabba/Lo Coco) - dnf
196 S Dino #0740 (#142 Cabianca/Scarlatti) - dnf
250 TR/59 #0768TR (#150 Behra/Brooks) - dnf
250 TR/59 #0766TR (#152 Gendebien) - dnf
250 TR/59 #0770TR (#154 Gurney/Allison) - dnf


  Nürburgring (07.06.1959)
250 TR #0768 (#3 Brooks/ Behra) - 3rd
250 TR #0766 (#4 Gendebien/ P.Hill) - 2nd
250 TR #0770 (#5 Gurney/ Allison) - 5th
250 TR #0666 (#11 Carveth/ Geitner) - dnf
196 S #0740 (#15 Scarlatti/ Cabianca) - dnf
250 GT #1321GT (#55 Beurlys/ Blary) - 9th
250 GT #0763GT (#56 Dernier/ Bianchi) - 14th
250 GT #???? (#57 Mairesse) - dns


  Le Mans (21-22.06-1959)
250 TR #0736 (#10 Bianchi/de Changy) - dnf
250 GT Berlinetta #1321GT (#11 Blaton/Dernier) - 3rd
250 TR/59 #0774 (#12 Gurney/Behra) - dnf
250 TR/59 #0766 (#14 Hill/Gendebien) - dnf
250 TR/59 #0770 (#15 Allison/da Silva Ramos) - dnf
250 GT California #1451GT (#16 Grossman/Tavano) - 5th
250 TR #0666 (#17 Geitner/Carveth) - dns
250 GT Interim #1461GT (#18 Pilette/Arents) - 4th
250 TR #0730 (#19 Kimberley/Martin) - dnf
196 S #0740 (#20 Cabianca/Scarlatti) - dnf
250 GT Interim #1377GT (# 20 Fayen/Munaron) - 6th


  Coppa InterEuropa, Monza (13.09.1959)
250 GT LWB #0507GT (#61 Trautmann) - dnf
250 GT LWB #1389GT (#77 Thiele) - 1st
250 GT LWB #0787GT (#79 d’Orey) - dnf
250 GT LWB #1333GT (#?? Abate) - 2nd
250 GT LWB #1335GT (#?? Toselli) - 3rd
250 GT LWB #1235GT (#?? Randaccio) - 4th
250 GT LWB #0805GT (#?? Noblet)


  Tour de France (18-25.09.1959)
250 GT Interim #1509GT (#158 Schlesser/ Schlesser) - dnf
250 GT Berlinetta #0969GT (#159 Mairesse/ Berger) - 2nd
250 GT Berlinetta #1519GT (#161 Schild/ De Lageneste) - 3rd
250 GT Berlinetta #1031GT (#162 Cotton/ Beudin) - dnf
250 GT Berlinetta #1523GT (#163 Gendebien/ Bianchi) - 1st
250 GT Interim #1461GT (#164 Lucas/ Malle) - dnf
250 GT Berlinetta #0507GT (#166 Trautman/ Gelé) - dnf
250 GT Berlinetta #0503GT (#167 Tchkotoua/ Testut) - dns
250 GT Berlinetta #0787GT (#168 D'Orey/ Drogo) - dns
250 GT Berlinetta #0677GT (#169 Gerini/ Meyer) - dns
250 GT Berlinetta #1333GT (#170 Abate/ Balzarini) - 5th
250 GT Berlinetta #1521GT (#171 Dumay/ Daboussy) - 7th
250 GT Berlinetta #0973GT (#172 Simon/ Thepenier) - dnf
250 GT Berlinetta #1143GT (#172 Berney/ Gretener) - dns
250 GT Berlinetta #0707GT (#??? Ringoir) - dns

 

250 GT Berlinetta

250 GT LWB (V12 cyl, 2953 cm³, 240 cv; wb: 2600 mm) - end of prod.
  Coupé Scaglietti - 1 louvre (#1143GT, 1161GT, 1309GT, 1321GT, 1333GT, 1335GT, 1353GT, 1357GT, 1385GT, 1389GT, 1399GT, 1401GT)
250 GTZ (V12 cyl, 2953 cm³, 250 cv; 2600 mm) - end of prod.
  Coupé Zagato (#1367GT)
250 GT Interim (V12 cyl, 2953 cm³, 240 cv; wb: 2600 mm) - new model
  Coupé Pinin Farina (#1377GT, 1461GT, 1465GT, 1509GT, 1519GT, 1521GT, 1523GT)
250 GT Competizione (V12 cyl, 2953 cm³, 280 cv; wb: 2400 mm) - Paris
  Coupé Pinin Farina (#1539GT, 1613GT)


250 GT LWB Berlinetta Tour de France

#1539GT - Paris show car
#1613GT - Torino show car


Third in Tour de France: 250 GT Interim (#1519GT) Schild/de Lageneste.


250 GT Berlinetta Competizione Pinin Farina

 

250 Testa Rossa

250 TR/59 (V12 cyl, 2953 cm³, 280cv; 2350 mm) - new model
  Spyder Scaglietti (#0766TR, 0768TR, 0770TR, 0772TR, 0774TR)
250 TR 59/60 (V12 cyl, 2953 cm³, 280cv; 2350 mm) - new model
  Spyder Scaglietti (#0770, 0772, 0774)

All TR 59/60s were converted from TR 59s


250 TR/59 #0768TR (#9 Behra/Allison) - 2nd. In the background is 250 TR/58 #0730TR (#12 Martin/Renventlow) - 6th.

 

196 S Dino

196 S (V6 cyl, 1984 cm³, 195 cv; wb: 2250 mm)
  Spyder Fantuzzi (#0740, 0776)


Giulio Cabianca at Coppa Sant Ambroeus, Monza.

 

246 F1 (V6 cyl 65°, 2417 cm³, 280 cv; wb: 2160 mm)
256 F1 (V6 cyl 65°, 2475 cm³, 295 cv) - new model
156 Dino F2 (V6 cyl 65°, 1489 cm³, 180 cv)

Formula 1 Victories:

2nd GP Monaco (#50 Brooks)
1st GP France (#24 Brooks)
2nd GP France (#26 Hill)
1st GP Germany (#4 Brooks)
2nd GP Germany (#6 Gurney)
3rd GP Germany (#5 Hill)
3rd GP Portugal (#16 Gurney)
2nd GP Italy (#32 Hill)
3rd GP USA (#2 Brooks)
2nd Formula 1 Drivers Championship (Tony Brooks)
2nd Formula 1 Manufacturers Championship ()

The new 256 has the engine capacity increased to 2.5 litres, the maximum permitted by regulations. Another difference from the 246 is the fitting of disc brakes.

Formula 1 Entries:

  GP Monaco (10.05.1959)
246 #46 Behra
#48 Hill
246 #50 Brooks
156F2 #52 Allison
  GP Holland (31.05.1959)
156F2 #1 Behra
#2 Brooks
246 #3 Hill
246 #16 Allison
  GP France (05.08.1959)
246 #22 Gendebien
#24 Brooks
246 #26 Hill
246 #28 Gurney
156F2 #30 Behra
  GP Germany (02.08.1959)
#4 Brooks
246 #5 Hill
246 #6 Gurney
246 #17 Allison
  GP Portugal (23.08.1959)
#14 Brooks
246 #15 Hill
246 #16 Gurney
  GP Italy (13.09.1959)
#30 Brooks
246 #32 Hill
246 #34 Allison
246 #36 Gurney
156F2 #?? Gendebien
  GP USA (12.12.1959)
246 #2 Brooks
246 #3 Allison
#4 von Trips
246 #5 Hill