Bugatti 1932

46
49
50
55 - nowy model
51
54
53 - tylko w tym roku (3 szt)
41 Royale

 

46

46 (8 cyl. in-line, 3 valves/cyl., over-head cam, 5359cc (81x130), 140 hp)
46S (8 cyl. in-line, 3 valves/cyl., over-head cam, 5359cc (81x130), supercharger, 160 hp)
  Limousine, Coach, Cabriolet (wb: 3,5 m)

Wersja T46S posiada sprężarkę Roots.


T 46 Conduite Interieure

Bugatti 46 (wspaniałe - 74)


46S

 

49

49 (8 cyl. in-line, 3 valves/cyl., over-head cams, 3257cc (72x100)
  Berline, Coach, Cabriolet (wb: 3.12 / 3.22 m)

Skrzynia biegów została użyta w T55.

Bugatti 49 limousine (encyklopedia I - 103)

 

50

50 (8 cyl. in-line, 2 valves/cyl., 2 over-head cams, 4972cc (86x107), supercharger)
  (wb: 3,5 m)
50T
(8 cyl. in-line, 2 valves/cyl., 2 over-head cams, 4972cc (86x107), supercharger)
  (wb: 3,1 m)

Model ten występuje od tego roku w dwóch wersjach: sportowej T50 o rozstawie osi 3,1 m i turystycznej T50T, która jest dłuższa o 40 cm. Większą moc wersji sportowej uzyskano przez zastosowanie wydajniejszej sprężarki (225/200 KM).


Bugatti 50T Coupé (automobiles classiques 100-99)


Bugatti 50

 

55

55 (8 cyl. in-line, 2 valves/cyl., 2 over-head cams, 2262cc (60x100), supercharger)
  roadster, Coupé (wb: 2,75 m)

Zbudowany jako roadster i Coupé jest użytkową wersją typu T51. Podwozie bazuje na typie T54.


Bugatti 55 roadster (vose)

 

51

51 (8 cyl. in-line, 2 valves/cyl., 2 over-head cams, 2262cc (60x100), supercharger)
51A (8 cyl. in-line, 2 valves/cyl., 2 over-head cams, 1493cc (60x66), supercharger)

Nadwozie i rama T35, silnik T50. Nowa wersja T51A ma silnik R8, z dwoma wałkami rozrządu i sprężarką, o pojemności zmniejszonej do 1493 cm3.


Bugatti 51

Bugatti 51 na trasie GP w Dieppe (autos von 1885 - 47

 

54

54 (8 cyl. in-line, 2 valves/cyl., 2 over-head cams, 4972cc (86x107), supercharger, 300 hp at 4000 rpm); wb: 2,75 m)

R8, 2OHC, sprężarka Roots, sucha miska olejowa, 4972 cm3, ok. 300 KM). Wyścigowy.

 

53

53 (8 cyl. in-line, 2 valves/cyl., 2 over-head cams, 4972cc (86x107), supercharger)
 (wb: 2,6 m)

Jest to eksperymentalny samochód wyścigowy z silnikiem T54 z napędem na 4 koła z międzyosiowym mechanizmem różnicowym i czterobiegową, umieszczoną centralnie skrzynią biegów z rozdzielaczem napędu. Nietypowe dla Bugatti jest też niezależne zawieszenie przednich kół. Powstały 3 sztuki. Z powodu bardzo trudnego prowadzenia tego samochodu, podczas treningu do GP Wielkiej Brytanii doszło do wypadku Jeana Bugatti.


Bugatti 53

 

41

41 "Royale" (8 cyl. in-line, 3 valves/cyl., over-head cam, 2 sparkplugs/cyl, 12736cc (125x130), 260 hp at 1700 rpm)
 (wb: 4,3 m)

Drugie podwozie typu T41 (41111) zostało sprzedane w 1932. Zaopatrzone w nadwozie typu roadster projektu Jeana Bugatti zostało zakupione przez przemysłowca branży odzieżowej Armanda Esdersa. Egzemplarz z numerem 41141 powstał w 1931, ale został zaprezentowany w 1932 z nadwoziem Coupé wykonanym przez Kellnera. Zamówiony przez Ettore i wystawiony na Londyńskim Olympia Show w celu szerszej prezentacji modelu 41 tamtejszej publiczności. Nie sprzedany. Podobno Royale jest trzykrotnie droższy niż Rolls Royce Phantom.


Bugatti 41111


Bugatti 41141

 

Trzecie miejsce (Chiron/Varzi) w Targa Florio (I).
Trzecie miejsce (Chiron) w Coppa Acerbo (I).
Drugie miejsce (Dreyfus) w Eifelrennen (D).
Trzecie miejsce (Stuber) w Avusrennen (D).
 
Podwójne zwycięstwo (Varzi) (Lehoux) w GP Tunisu.
Drugie miejsce (Lehoux) w GP Comminges (F).
Zwycięstwo (Chiron) w GP Czechosłowacji.
 
Zwycięstwo (Orban) w rajdzie Liege-Rzym-Liege